Μέρες του `45, `46. `47. Σε μια νησιωτική πόλη του Αιγαίου οι επονίτες αψηφώντας τη μεταβαρκιζιανή τρομοκρατία ετοιμάζουν συνδιάσκεψη για το Α΄ συνέδριο της ΕΠΟΝ. Η πόλη, η ζωή της, το λιμάνι της, ο κόσμος της. Δυο επονίτες. Ο Κώστας και ο Βασίλης. Διάχυτος ο φόβος, εκατοντάδες οι πολιτικοί κρατούμενοι στις φυλακές. Όμως τα δειλινά τα αντιστασιακά τραγούδια τους ακούγονται ενθαρρύνοντας την πόλη. Εκλογές με Αποχή του ΕΑΜ. Αυταπάτες. «Νικητής η Αποχή του Λαού» 9,3% οι κουκουβάγιες. Λαοπροβλητία. Μετεκλογική μέθη. Κράτος του Ζόφου. Γ` ψήφισμα, έκτακτα μέτρα, εξορίες, στρατοδικεία, εκτελέσεις. Μαζικές συλλήψεις στο νησί. (. . .) Όταν τα σκυλιά στις γειτονιές αλυχτούν ολόκληρη τη νύχτα, θέλει μεγάλο κουράγιο να σ` ανοίξει κάποιος την πόρτα για να σε κρύψει. Ποια η διέξοδος; Και που;

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]