Τούτο είναι ένα `αντιδημοκρατικό` βιβλίο. Αντιδημοκρατικό; Ναι, με την έννοια ότι αρνείται αυτό, που το πολιτικό κατεστημένο μας πλασάρει για δημοκρατία, ενώ κατ’ ουσίαν το προπέτασμα, που κρύβει την θεσμοποιημένη παρανομία και την εξουσία καιροσκοπικών, διεφθαρμένων και ξένων συμφερόντων, καθώς και την ανυπαρξία μιας αληθώς εθνικής ηγεσίας. Πράγματι, η Ελλάς, προτεκτοράτο της Δύσεως απ’ το 1830, στερείται μιας εθνικής αξιοκρατικής ελίτ, μιας ηγετικής συνεκτικής δυνάμεως, που παρέχει το υπόστρωμα της εκάστοτε κυβερνήσεως, επιβάλλει τον σεβασμό στο κράτος και παράγει μακρόπνοη εθνική στρατηγική και ιδεολογία - η οποία ελίτ, αντιθέτως, υπάρχει στις μεγάλες Δυτικές χώρες, αλλά, σε διαφορετική μορφή και σχέση με την κοινωνία, και την Τουρκία. Το βιβλίο δεν επικεντρώνεται σε απαρίθμηση περιστατικών και δεικτών, που πιστοποιούν τις αδυναμίες μας και την κρίση, που διέρχεται η χώρα. Αναλύει όμως τις αιτίες, την φύση της κοινωνίας και του κράτους μας, το νέο διεθνές περιβάλλον και τις απειλές και πιέσεις, που αντιμετωπίζουμε. Επάνω απ’ όλα και παρά τα στενά περιθώρια προτείνει λύσεις, τεκμηριωμένες, σκληρές, επιτακτικές. Τα κόμματα θα το αγνοήσουν. Σκοπός του όμως είναι να συγκεντρώσει σαν φακός την σκόρπια οργή, τον φόβο, την αηδία, την ελπίδα και να τα εστιάσει σε εθνική προοπτική, κάθαρση και αναγέννηση.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]