. . . Αγέρωχο και επιβλητικό το μεγαλιθικό φρούριο του Πανοπέως αντιστέκεται στην αδυσώπητη φθορά των αιώνων, μάρτυρας του αρχαίου κλέους, ακοίμητος φρουρός και ανοιχτό βιβλίο της ιστορίας του τόπου. Χαρούμενο και πολύβουο το σημερινό χωριό Άγιος Βλάσιος στα ριζά του πετρώδους λόφου, στεφανωμένου από μια μικρή αλλά πυκνή ζώνη από πρίνους, σχίνους, ασφάκες, ασφόδελους και θυμάρι. Μεγαλοπρεπής και δεσπόζουσα η παρουσία του ιερού και υπεραιώνιου ναού του Σωτήρος, αρχιτεκτονικό κόσμημα του προηγούμενου αιώνα, περηφάνια και τρανή απόδειξη της συλλογικότητας και της κοινής προσπάθειας στα μεγάλα έργα των Ελλήνων. . . Έντονη η γοητεία και το μεγαλοπρεπές ύψος του δίκορφου και σχεδόν πάντα χιονισμένου Παρνασσού. Πασίγνωστο ανά τους αιώνες σε όλη την υφήλιο το πολυσυζητημένο, στον ομφαλό της Γης, Μαντείο των Δελφών, κέντρο ζωής, μυαλό και καρδιά της Ελλάδας. Πανάγιο βουνό ο Ελικώνας με τις εννιά πάνσοφες Μούσες. Χείμαρρος μυθικών παραδόσεων η πόλη του Φρίξου, της Έλλης και του θησαυρού του Μινύα, ο Ορχομενός. Γεμάτο μυστήριο το μαντείο του Τροφωνίου στην Λιβαδειά. Πανάρχαιο και σημαντικό το μεγαλύτερο προϊστορικό φωκικό κέντρο, η Ελάτεια. Ηρωική ανάμνηση το λίθινο λιοντάρι της Χαιρώνειας. Κρίκοι της ίδιας χρυσής αλυσίδας, της οποίας ένας κρίκος είναι κι ο Πανοπεύς. . .

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]