(. . .) Η ευρωπαϊκή παιδαγωγική σκέψη με την ανθρωπαγωγική πρόθεση του ελληνικού και χριστιανικού πολιτισμού μπορεί να αξιοποιήσει την πολλαπλότητα, την αντιθετικότητα και την ποικιλία των σχεδιασμών της. Η διαμεσολάβηση του Πλωτίνου και του Γρηγορίου Νύσσης σε κρίσιμες εποχές ιδεολογικών και πολιτιστικών εντάσεων αποτελεί πρόκληση για την εποχή μας, εποχή απόλυτων αναιρέσεων και μηδενιστικών αρνήσεων.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]