Εκείνη αναζητούσε με τη φαντασία της τον παράδεισο και τον συνάντησε στην Αίγυπτο, στον Κήπο των Ψαριών. Όταν πια χάθηκαν όλα στην Ελλάδα, βρέθηκε εκεί ν` απλώσει νέες ρίζες, ν` αναστηθεί απ` την αλήθεια και να παραιτηθεί ξανά μπροστά στον έρωτα. Εκείνος, γαλήνιος και ειρηνικός, φιλόσοφος και παρατηρητής, δεν υπήρξε ποτέ ο γητευτής, μα ο γητευόμενος. Ποτέ δεν πίστεψε πως αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα. Μα όλη του η ζωή υπήρξε μια θυσία, και μακριά ο παράδεισος. Κοινός προορισμός και για τους δυο. Μα πώς να φτάσεις; Σε κάθε βήμα, και μια θυσία νέα απαιτείται, να σου θυμίζει πως ο παράδεισος στη γη δεν κατοικεί.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]