Υπάρχουν άνθρωποι που τραγουδούν στον ίδιο σκοπό χωρίς να το γνωρίζουν, μια μελωδία που γλυκαίνει τις ψυχές, σου φέρνει κάτι γνώριμο, σε κάνει να ονειρεύεσαι, να αισθάνεσαι ανείπωτη ευτυχία, χωρίς να ξέρεις το γιατί.
Απλά νιώθεις μια ευχαρίστηση, μιαν αύρα που τυλίγει το κορμί σου. Και τότε αισθάνεσαι πως υπάρχει και κάτι άλλο, απροσδιόριστο, αυτό που σου χαρίζει ένα κομμάτι ουρανό.
Δεν είναι ρομαντισμός, δεν είναι άκρατος ερωτισμός. Είναι αυτό που θέλεις αλλά δεν τολμάς και δεν έχεις το θάρρος να το αναζητήσεις.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]