. . . Εκείνο τον καιρό, όλος ο κόσμος πεινούσε. Πολλοί ερχόντουσαν από τα γύρω χωριά να βρουν δουλειά και φαί στη Θεσσαλονίκη και μη βρίσκοντας, ζητιάνευαν στους δρόμους και πέθαιναν από ασιτία στα πεζοδρόμια. [. . .] Εκείνη την παραμονή των Χριστουγέννων ήρθε ένας άνθρωπος, του `δωσε η κυρά Θωμαή το ταψί και το μαχαίρι και του είπε ν` ανεβεί στην ταράτσα να σφάξει τα κοτοπουλάκια. Όταν πέρασε μισή ώρα ανησύχησε κι ανέβηκε η κυρά Θωμαή να δει τι γίνεται. Βρήκε στην ταράτσα το ταψί και το μαχαίρι, αλλά ο άνδρας και τα κοτόπουλα είχαν κάνει φτερά! [. . .] Ο κλητήρας είχε έρθει νωρίτερα και η κυρά Θωμαή δεν είχε ακούσει το κουδούνι. Αυτός που ήρθε ήταν ένας ζητιάνος. Θα πίστευε εκείνη τη μέρα στα θαύματα! Να βρεθεί με 8 κοτόπουλα τα Χριστούγεννα!

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]