Η προσωπικότητα της Μαρίας Βοναπάρτη υπήρξε σύνθετη, παθιασμένη, μοναδική: πριγκίπισσα, πάμπλουτη κληρονόμος, σύζυγος γιού Έλληνα βασιλιά, έγινε μαθήτρια και φίλη του Σίγκμουντ Φρόυντ, διάσημη ψυχαναλύτρια με ενδιαφέρον στην προσωπικότητα των εγκληματιών και στόχο να ερευνήσει και απελευθερώσει την γυναικεία σεξουαλικότητα.
Η συνάντηση με τον Φρόυντ ήταν ασφαλώς η καθοριστική στη ζωή της Βοναπάρτη, που υπήρξε ένα βαριά δυστυχισμένο, απομονωμένο παιδί, στερημένο από οποιασδήποτε μορφής τρυφερότητα.
Η βιογραφία της Σελιά Μπερτέν ζωγραφίζει το βασιλικό περιβάλλον της Ευρώπης του 20ου αιώνα, τη γένεση της ψυχανάλυσης στη Γαλλία και παράλληλα τη φυσιογνωμία της «Τελευταίας Βοναπάρτη», αυτής που ο Φρόυντ αποκαλούσε χαϊδευτικά «Η πριγκίπισσά μας».

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]