Ένα χαρτάκι από τσιγάρα πολλές φορές ήταν η λύτρωση, η έξοδος όταν η απόγνωση και η μοναξιά είχαν φωλιάσει μέσα μου, μετά από επίσημη πρόσκληση των λαθών μου. Μία - δύο λέξεις και τα κύματα ησύχαζαν, . . . σ` αγαπώ, σε θέλω, μου λείπεις. . . Ξάφνου ο εγωισμός, μόνιμος συγκάτοικός μου, τσαλάκωνε το χαρτάκι, έβρισκε άλλα κι έγραφε για τον ίδιο σκοπό. . . τη λύτρωσή του. Σε μισώ, φύγε, δε θέλω να σε ξαναδώ, με το ίδιο πάθος, το ίδιο δάκρυ, τον ίδιο στόχο. (. . .) Όλα αυτά τα χαρτάκια της ψυχής μου μαζεύτηκαν έξω από την πόρτα του μυαλού με πλακάτ, απαιτώντας επικοινωνία και άλλα θεσμικά αιτήματα και να σου ο Ερωτικός 9.48. (. . .)

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]