(...) Στον θεματικό κύκλο της Κοινωνιολογίας του Δικαίου και της Πολιτείας ανήκει και το ερώτημα περί των μεγάλων νόμων αναφορικώς με την εξέλιξη της κοινωνίας, οι οποίοι ταυτοχρόνως καταλαμβάνουν και την εξέλιξη του Δικαίου και του Συντάγματος. Σ` αυτές τις θεωρίες της κοινωνικής μεταβολής ανήκουν επί παραδείγματι τα παλαιότερα μοντέλα κυκλικών και αυτοεπαναλαμβανομένων πορειών αλλά και ο ιστορικός υλισμός. Μεγαλύτερη επικαιρότητα εμφανίζουν εκείνες οι αντιλήψεις, κατά τις οποίες η ανθρώπινη κοινωνία πρέπει να εξελιχθεί προς την κατεύθυνση μιας αυξανομένης ορθολογικότητας: επί παραδείγματι μέσω αντικαταστάσεως παγίων συναισθηματικούς εγκαθιδρυμένων κοινοτητοταξιών δι` ελλόγων, ειδικώτερα συμβασιακών κοινωνικών δεσμεύσεων ή μέσω μετεξελίξεως απλοϊκών οργανωσιακών συνθεμάτων σε λίαν πολύπλοκες δομές που επισύρουν αυξανόμενο καταμερισμό της εργασίας· αλλά πρωτίστως μέσω διευρύνσεως της γραφειοκρατικοποίησης και της τυπικοποίησης του πολιτειακού, οικονομικού και γενικώτερα του κοινωνικού βίου. (...)

[Απόσπασμα από το κείμενο της εισαγωγής της έκδοσης]