«Τι πρέπει να κάνουμε;» «Να βρούμε τα μάγια. Οπωσδήποτε πρέπει να τα βρούμε. Βλέπω πως είναι πολύ κοντά σου θαμμένα. Μέσα στο σπίτι σου, ή κοντά στο σπίτι σου. Κι αφού τα βρούμε, να κάνουμε ένα ασπίδωμα». «Τι είν` αυτό;» «Προστασία. Ασπίδα, για να μη σε ξαναπιάσει τίποτα. Όταν είσαι ασπιδωμένη κανένας δεν μπορεί να σου ξανακάνει μάγια. Δε σε πιάνουν. Μόνο που πρέπει να `ρθω σπίτι σου. Να ψάξω τους χώρους. Κι άμα τα βρω, να τα καταστρέψω. . .» Πάγωσα. «Δηλαδή, υπάρχει και περίπτωση να μη βρεθούν;» «Ένα δέκα τοις εκατό. Και τότε, γράψε αλίμονο. Η Όσουμ όμως σπάνια χάνει. . . Άμα τα βρω, σώθηκες. Περιμένω να μου πεις. . .»

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]