Το πλάσμα πλησίαζε όλο και πιο γρήγορα. Με ξυρισμένο κρανίο, ανύπαρκτο λαιμό, κοντόχοντρο σώμα, απλανές βλέμμα και ακλόνητη πεποίθηση ότι ο Ρήγας Φεραίος (Rigas Fereos) είναι πορτορικανός μπασκετμπολίστας της ΑΕΚ, είχε στριμώξει τον Γιώργο Νικολάου σ` ένα αδιέξοδο. Στα χέρια του κρατούσε το απόλυτο εργαλείο φρίκης: μία βιντεοκασέτα του «ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΖΩΗ» (ανάποδα διαβάζεται ΑΡΕΜΗΛΑΚ ΗΩΖ), με το ανυπέρβλητο εκείνο επεισόδιο όπου ο Στάθης μιλά στον Θεό. Ο Γιώργος ξύπνησε ιδρωμένος, σε κατάσταση προχωρημένου σοκ. Φιλόλογος, καθηγητής λυκείου, σαράντα ετών, αναγνώρισε στο πρόσωπο του πλάσματος τον μαθητή του Γιάννη Ζωάκο. Με φωνή που έτρεμε, ψέλλισε: «Δε...δεν θα πάω λύκειο σήμερα...».

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]